Η Ελλάδα και ο Νέος Γερμανικός Οικονομικός Πόλεμος

της Σοφίας Ν. Αντωνοπούλου Καθηγήτριας ΕΜΠ.

Άρθρο δημοσιευμένο στην εφημερίδα «Ποντίκι», 22/3/2012.

Σήμερα η Γερμανία διεξάγει έναν νέο, οικονομικό αυτή τη φορά πόλεμο, για να καθυποτάξει την Ευρώπη. Η βασανισμένη Ελλάδα είναι το πρώτο θύμα αυτού του νέου ιδιότυπου γερμανικού πολέμου. Η Ευρώπη σαρώνεται από ακραίο Νεοφιλελευθερισμό, ο οποίος είναι η οικονομική φιλοσοφία και η πολιτική έκφραση του νέου παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού. Η βασανισμένη Ελλάδα είναι το πρώτο θύμα του νέου οικονομικού γερμανικού Ιμπεριαλισμού, γίνεται το πειραματόζωο μίας δυνάμει νέας Γερμανικής Ευρώπης. Σήμερα αποκαλύπτεται ότι το έγκλημα σε βάρος της Ελλάδας ήταν καλά σχεδιασμένο και προμελετημένο. Εμβρόντητοι παρακολουθούμε τις αποκαλύψεις στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής για την τεχνητή διόγκωση του δημοσιονομικού ελλείμματος του 2009 στο εξωφρενικό 15,4%. Μαθαίνουμε ότι η τεχνητή διόγκωση του δημοσιονομικού ελλείμματος και του ελληνικού δημοσίου χρέους που έγινε από την Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία (ΕΛΣΤΑΤ), με επικεφαλής τον κ. Γεωργίου, πρώην στέλεχος του ΔΝΤ, έγινε σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (EUROSTAT), δηλαδή εν γνώσει των ιθυνόντων της Ευρωζώνης, για όποιον δεν είναι αφελής. Ο κ. Γεωργίου ήταν επίσης σε μυστική συνεννόηση με τον κ. Τόμσεν του ΔΝΤ (βλ. ΠΟΝΤΙΚΙ 15/3) Ο κ. Χριστοδούλου, επικεφαλής του Οργανισμού Διαχείρισης του Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΥΧ), πρώην στέλεχος της Goldman Sachs, κατέθεσε στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής ότι πολύ επιτυχημένες εκδόσεις ομολόγων τον Απρίλιο του 2010, τινάχτηκαν στον αέρα από τις δηλώσεις του κ. Γ. Παπανδρέου περί ενδεχόμενης προσφυγής της Ελλάδας στο ΔΝΤ, τις δηλώσεις του κ. Παπακωνσταντίνου περί «Τιτανικού» και σε ανακοινώσεις περί επικείμενης νέας αναθεώρησης του ελλείμματος προς τα πάνω. Τα spreads εκτινάχτηκαν στα ύψη και η χώρα οδηγήθηκε εκούσα, άκουσα στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης και στο ΔΝΤ. Τώρα αυτοί, Γεωργίου, Χριστοδούλου κλπ, προσπαθούν να μεταθέσουν ο ένας τις ευθύνες στον άλλον, διότι οι πράξεις τους ενέχουν βαρύτατες ποινικές ευθύνες. Μπορεί να θεωρηθούν, με βάση τα όσο επακολούθησαν, ως πράξεις εσχάτης προδοσίας. Φυσικά αυτοί έδρασαν στο παρασκήνιο. Ο κ. Γ. Παπανδρέου, με τις επανειλημμένες δηλώσεις του περί του διαπραγματευτικού όπλου προσφυγής στο ΔΝΤ (ας θυμηθούμε «το πιστόλι πάνω στο τραπέζι») και ο κ. Παπακωνσταντίνου με τις επανειλημμένες δηλώσεις του περί «Τιτανικού» έδρασαν στο προσκήνιο. Η γερμανική προπαγάνδα που εξαπολύθηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη περί τεμπέληδων και διεφθαρμένων Ελλήνων εξυπηρετήθηκε κάλλιστα από τον κ. Γ. Παπανδρέου, ο οποίος περιεφέρετο ανά τας ρίμας και τας οδούς της Ευρώπης δηλώνοντας ότι «κυβερνάει μία διεφθαρμένη χώρα». Για να συνοψίσουμε ως εδώ: Είναι σαφές ότι αυτοί που μας έκαναν βούκινο διεθνώς για τα Greek statistics, είναι αυτοί οι ίδιοι που μεθόδευσαν την πλασματική διόγκωση του ελληνικού δημοσιονομικού ελλείμματος και του ελληνικού δημοσίου χρέους για να μας αρπάξουν οριστικά στις αγκάλες τους. Όχι ότι ο κ. Παπαθανασίου, υπ. Οικονομικών του κ. Καραμανλή, δεν έκρυψε το πραγματικό έλλειμμα του 2009, το οποίο διαμορφωνόταν ίσως γύρω στο 10%. Που να ξέρει κανείς; Μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ. Ο αξιότιμος Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος δήλωσε στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής ότι το έλλειμμα αναμενόταν διψήφιο, «πιθανότερα υψηλότερο και του 10%». Αυτή ήταν, τουλάχιστον κατά την κατάθεσή του, η ενημέρωση που έκανε στον κ. Γ. Παπανδρέου στις 6/10/2009, δηλαδή μετά την εκλογή του. Αλλά άλλο 10%, 11% και άλλο ….15,4%. Η διαφορά για τις αγορές είναι τεράστια. Επ΄ αυτού ο κ. Διοικητής δεν τοποθετήθηκε. Ή μάλλον τοποθετήθηκε. Ερωτηθείς αν η διόγκωση του ελλείμματος στο 15,4% ήταν τεχνητή, απάντησε ότι κάτι τέτοιο «είναι αστείο». Αστείο για ποιόν; Μάλλον όχι αστείο για την χώρα. Και αν είναι «αστείο», ο ίδιος με ποιά στοιχεία ενημέρωνε τον τότε πρωθυπουργό της χώρας ότι το έλλειμμα διαμορφωνόταν γύρω στο 10% ; Συγκλονιστική είναι και η μαρτυρία του πρώην γενικού γραμματέα της Στατιστική Υπηρεσίας κ. Μ. Κοντοπυράκη, ο οποίος κατήγγειλε «ωμή παρέμβαση» του κ. Παπακωνσταντίνου για την υπόθεση του ελλείμματος του 2009, σημειώνοντας ότι «ήταν υπουργός μίας ώρας, δεν είχε δει τα στοιχεία και μου ανήγγειλε ότι θα τα αλλάξει». Όπως αποκάλυψε η εφημερίδα Real News, για την πρόβλεψη του ελλείμματος του 2009 είχαν γίνει στα μέσα του Οκτωβρίου απανωτές συσκέψεις στο υπ. Οικονομικών υπό τον κ. Παπακωνσταντίνου και τα δύο σενάρια (!!) που επικράτησαν ήταν η πρόβελψη του ελλείμματος στο 14,8% και στο 12,5%. Οικειοθελής παράδοση Όπως σημειώνει η εφημερίδα, στις 19 Οκτωβρίου, λίγα λεπτά πριν η Στατιστική Υπηρεσία, με εντολή του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, στείλει στη EUROSTAT πρόβλεψη ελλείμματος στο 14,8%, το υπ. Οικονομικών ακύρωσε την αποστολή και δύο ημέρες αργότερα η πρόβλεψη του ελλείμματος άλλαξε και επελέγη αυτή του 12,5% !! Δηλαδή, ούτε λίγο ούτε πολύ ο κ. Παπακωνσταντίνου έπαιζε την τύχη της χώρας κυριολεκτικά στα ζάρια. Συνειδητοποιώντας προφανώς ότι ανακοίνωση ελλείμματος 14,8% αμέσως μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης θα ήταν μπουρλότο στα θεμέλια της χώρας, …….επέλεξε την τελευταία στιγμή το 12,5%. Τώρα ανήγγειλε ότι θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη κατά του κ. Κοντοπυράκη. Δεν θα το κάνει. Γιατί, αν το κάνει, θα αποκαλυφθούν και άλλα. Αλλά μήπως θα προσφύγει και κατά της Real News, η οποία δημοσίευσε το ρεπορτάζ για το τι έγινε στο υπ. Οικονομικών;. Για να εξυγιανθεί η ΕΛΣΤΑΤ …….διορίσθηκε επικεφαλής ο κ. Γεωργίου, πρώην στέλεχος του ΔΝΤ. Ο κ. Γεωργίου ήταν βεβαίως επιλογή του κ. Γ. Παπανδρέου και του κ. Γ. Παπακωνσταντίνου. Οι προϋποθέσεις είχαν συντελεσθεί. Αλλά να το κατονομάσουμε, γιατί λένε ότι η αλήθεια έχει επαναστατική δύναμη. Είναι γνωστό στους πάντες, τουλάχιστον στους παρεπιδημούντες την Ιερουσαλήμ, ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου είχε προ πολλού ισχυρούς δεσμούς με την Ουάσιγκτον, οι οποίοι πήραν διαστάσεις λατρείας επί Μ. Ολμπράϊτ. Οι δεσμοί αυτοί παρέμειναν ακατάλυτοι. Και αν κάποιος διατηρούσε αμφιβολίες, αρκούσε να διαβάσει τις πρόσφατες διαρροές στα wikileaks για τις συνομιλίες του κ. Γ. Παπανδρέου στην Πρεσβεία τις παραμονές των εκλογών. Αλλά ήταν εκλεκτός και των Βρυξελών. Όταν εκλέχθηκε, οι Financial Times πανηγύρισαν, κατονομάζοντάς τον «ο άνθρωπός μας στην Αθήνα». Είχαν δίκιο. Ο άνθρωπος αυτός πρόθυμος, σαν έτοιμος από καιρό, παρέδωσε την χώρα ανυπεράσπιστη στην αγκαλιά του Βερολίνου και του ΔΝΤ, δηλαδή στην αγκαλιά και της Ουάσιγκτον. Γιατί, για όσους δεν το ξέρουν, το ΔΝΤ θεωρείται παράρτημα του υπ. Οικονομικών των ΗΠΑ. Μα πόσοι επιτέλους πανηγύρισαν με την εκλογή αυτού του ανθρώπου; Πανηγύρισαν και οι Τούρκοι. «Ήρθε ο Giorgos» έγραφε έμπλεη ενθουσιασμού η Hurriyet. Οι μυστικές ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις για τις λεγόμενες «διασυνοριακές διαφορές» στο Αιγαίο καλά κρατούν. «Αν χαθεί το Αιγαίο, χάνεται η Ελλάς» είχε πει ο Ε. Βενιζέλος. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο κεφάλαιο. Ή μήπως είναι το ίδιο; (Βλ. μεθοδευόμενη συνεκμετάλλευση των πετρελαίων του Αιγαίου υπό την υψηλή επιστασία της Ουάσιγκτον και φυσικά της ΕΕ). Όλο και μεγαλύτερο χρέος Oι «νουν έχοντες» ίσως δεν χρειάζονται τα παραπάνω για να συνειδητοποιήσουν ότι το έγκλημα σε βάρος της Ελλάδας ήταν καλά σχεδιασμένο και προμελετημένο. Κάθε έντιμος άνθρωπος, ο οποίος διαβάζει την έκθεση της τρόϊκας για την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, δεν είναι δυνατόν παρά να εξεγερθεί. Είναι εντελώς σαφές ότι είχαν και έχουν πλήρη συνείδηση ότι εξώθησαν και εξωθούν την Ελλάδα σε έναν φαύλο κύκλο υπερχρέωσης χωρίς καμία ορατή έξοδο από το τούνελ (βλ. και άρθρο μας στο ΠΟΝΤΙΚΙ της 23/2). Με το PSI το ελληνικό δημόσιο χρέος «ελαφρύνθηκε» κατά περίπου 100 δισ. ευρώ, το οποίο είναι στην πραγματικότητα δυσμενής εξέλιξη, αν λάβει κανείς υπόψη τα συμπαρομαρτούντα: Υπαγωγή των νέων ομολόγων στο αγγλικό δίκαιο, υποθήκευση του ελληνικού δημόσιου πλούτου προς όφελος των δανειστών μέσω της προηγούμενης και της νέας δανειακής σύμβασης, κλπ. Με το PSI το ελληνικό δημόσιο χρέος «ελαφρύνθηκε» κατά περίπου 100 δισ. ευρώ, η Ελλάδα επιβαρύνθηκε με 130 δισ. ευρώ νέο χρέος γερμανικής κυρίως «βοήθειας». Και πριν ακόμη στεγνώσει το μελάνι των υπογραφών τους, εμφανίστηκαν πρόθυμοι να παράσχουν νέα «βοήθεια» στην Ελλάδα, να την φορτώσουν δηλαδή με νέο χρέος. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Spiegel (αναδημοσίευση στο ΒΗΜΑ 5/3), ρεπορτάζ το οποίο επικαλείται υπολογισμούς της τρόϊκας, θα χρειασθεί νέο πακέτο «βοήθειας» προς της Ελλάδα ύψους 50 δισ. ευρώ! Το γερμανικό περιοδικό ανέφερε ότι «προσχέδιο της πρόσφατης αξιολόγησης της τρόϊκας για την εφαρμογή του ελληνικού προγράμματος δεν θεωρούσε εγγυημένο ότι η χώρα θα μπορέσει να αρχίσει να εξασφαλίζει αυτόνομη χρηματοδότηση από τις αγορές». Ως εκ τούτου, υποστηρίζει το περιοδικό, η τρόϊκα έβλεπε «ανάγκη εξωτερικής χρηματοδότησης» μέχρι το 2020 «έως 50 δισ. ευρώ». Το συγκεκριμένο σημείο, αναφέρει το περιοδικό, διαγράφηκε τελικά από το κείμενο έπειτα από πίεση της γερμανικής κυβέρνησης. Αν αυτά είναι αποκαλυπτικά, τι άλλες μαρτυρίες χρειαζόμαστε για τις μεθοδεύσεις των «εταίρων» μας της Ευρωζώνης και του ΔΝΤ; Για το ότι το έγκλημα σε βάρος της Ελλάδας ήταν και είναι καλά σχεδιασμένο και προμελετημένο; Ας σημειώσουμε ακόμη ότι σε κάθε κρίσιμη στιγμή, είτε μας φορτώνουν με νέα «βοήθεια», δηλαδή με νέα δάνεια, είτε παίρνονται νέα μέτρα κλπ, η μόνιμη επωδός είναι το φόβητρο εξόδου μας από την Ευρωζώνη. Έτσι, το καλό γερμανικό περιοδικό σημειώνει ότι φωνές υπέρ ενός «σχεδίου Β», με την Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης, ακούγονται ξανά στις τάξεις του βαυαρικού CSU, αδελφού κόμματος των Χρηστιανοδημοκρατών της κ. Μέρκελ. Μα αυτό θα ήταν ευλογία για μας και καταστροφή για την Ευρωζώνη της κ. Μέρκελ. Γιατί το ευρώ είναι η χρυσοφόρα κότα, η κότα που γεννάει τα χρυσά αυγά για τη Γερμανία και ο θανάσιμος βρόγχος όχι μόνον γύρω από τον δικό μας λαιμό, αλλά και από το λαιμό ολόκληρης της Νότιας Ευρώπη (βλ. άρθρο μας στο ΠΟΝΤΙΚΙ 23/2). Και σαν να μην έφθανε που τα πλεονάσματα της Γερμανίας μετά τη δημιουργία της Ευρωζώνης ισοδυναμούν ακριβώς με τα ελλείμματα του Νότου, μας ονόμασαν και Γουρούνια, PIGS (Portugal, Italy, Greece, Spain). Έτσι είναι. Αυτά απαιτεί η προπαγάνδα. Πρωθυπουργός Ράιμενμπαχ Στο ΠΟΝΤΙΚΙ της 23/2 σε άρθρο μας με τίτλο «Η Ελληνική Τραγωδία» γράφαμε: «Όταν κανείς διερωτάται γιατί εξωθούν την Ελλάδα σε έναν τέτοιο αδιέξοδο δρόμο διαρκούς υπερχρέωσης, δεν μπορεί παρά να σκεφθεί ότι στόχος εντέλει είναι όχι μόνον η εξαθλίωση μισθών και ημερομισθίων που θα καταστήσουν ολόκληρη την χώρα Ειδική Οικονομική Ζώνη για τις γερμανικές επενδύσεις, αλλά και η καταλήστευση του συνολικού πλούτου της χώρας και μάλιστα εν καιρώ ειρήνης». Χθές (15/3) παρακολουθήσαμε από τους τηλεοπτικούς μας δέκτες το «διάγγελμα» του νέου άτυπου πρωθυπουργού της Ελλάδας, κ. Χορστ Ράϊχενμπαχ, ο οποίος μας εξήγησε με ποιόν τρόπο θα οδηγήσει την Ελλάδα.…στην ανάπτυξη. Ο κ. Ράϊχενμπαχ ετοιμάζει και την απόβαση στην Ελλάδα ολόκληρου γερμανικού στόλου, ο οποίος θα εγκατασταθεί στα υπουργεία, θα επιβλέπει και θα ελέγχει τους υπουργούς, θα στελεχώσει τα ανώτατα κλιμάκια της Δημόσιας Διοίκησης και ο οποίος, λέγεται, θα εγκατασταθεί στο ίδιο το Μέγαρο Μαξίμου, πριν καν αποχωρήσει ο άλλος, ο κ. Παπαδήμος. Οι δυστυχείς δημόσιοι υπάλληλοι θα ……αξιολογηθούν λέει από τους συνεργάτες του κ. Ράϊχενμπαχ και αναμένεται να επικρατήσει κανονική γερμανική τρομοκρατία. Αλλά η γερμανική απόβαση θα είναι πολυεθνική, όπως οι εξορμήσεις του ΝΑΤΟ. Μαζί με τους Γερμανούς, που θα έχουν το γενικό πρόσταγμα υπό τον κ. Ράϊχενμπαχ, θα έλθουν Ολλανδοί, Αυστριακοί, Γάλλοι, ακόμη και Σουηδοί (ο μαϊντανός). Πάνω στο βασανισμένο σώμα της Ελλάδας θα «επιχειρήσουν» όλοι αυτοί. Ο κ. Ράϊχενμπαχ δεν ήλθε βεβαίως για να φύγει. Θα εξακολουθήσει να είναι ο άτυπος πρωθυπουργός της χώρας, όποιος και αν είναι ο νέος τυπικά εκλεγμένος πρωθυπουργός που θα προκύψει από τις εκλογές. Αυτά συμφωνήθηκαν και υπογράφηκαν. Αν αυτό δεν είναι κατοχή, τι είναι; Αλήθεια πως θα διεκδικήσει ο κ. Σαμαράς την ψήφο του ελληνικού λαού; Και τι θεωρούν, ότι ο ελληνικός λαός είναι ηλίθιος; Αλλά τον κ. Σαμαρά δεν θα τον σώσουν οι χειραγωγούμενες δημοσκοπήσεις. Προς το παρόν τα καθεστωτικά ΜΜΕ νομίζουν ότι εξακολουθούν να ελέγχουν και να χειραγωγούν τον ελληνικό λαό. Αλλά η οργή του ελληνικού λαού ξεχύνεται ήδη σαν ορμητικό ποτάμι. ΥΓ Τα Σκάνδαλα Ας επισημάνουμε, τέλος, ένα άλλο σημείο των καιρών. Ξαφνικά βλέπει τη δημοσιότητα βροχή σκανδάλων επίορκων δημοσίων υπαλλήλων και υψηλόβαθμων στελεχών της Δημόσιας Διοίκησης. Σε ποια συρτάρια κοιμόντουσαν αυτά τα σκάνδαλα όλα αυτά τα χρόνια και αποκαλύπτονται τώρα; Γιατί όλα αυτά τα χρόνια η διοίκηση του ΙΚΑ δεν πραγματοποιούσε στοιχειώδεις ελέγχους στα υποκαταστήματά της και τους διενεργεί ξαφνικά τώρα; Γιατί το υπ. Ανάπτυξης άφησε για χρόνια ανεξερεύνητες καταγγελίες επιχειρηματιών για εκβιασμό από υπαλλήλους του υπουργείου και τις εξερευνά ξαφνικά τώρα; Ένα πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος του ΔΝΤ που παραιτήθηκε, γιατί προφανώς ο άνθρωπος δεν άντεξε, κατήγγειλε ότι μία από τις μεθόδους που χρησιμοποιεί το ΔΝΤ στις χώρες που επεμβαίνει είναι η δημοσιοποίηση κοιμισμένων σκανδάλων με στόχο την καλλιέργεια της συλλογικής ενοχής. Η συλλογική ενοχή, εκδοχή της ναζιστικής συλλογικής ευθύνης, είναι ένα ιδεολογικό δηλητήριο που επιχειρεί να παραλύσει τις αντιστάσεις των ανθρώπων. Διεφθαρμένοι άνθρωποι υπάρχουν σε όλους τους κλάδους και θα υπάρχουν πάντα στο πλαίσιο κοινωνιών, οι οποίες είναι διεφθαρμένες στην κορυφή τους. Όμως όχι. Ο ελληνικός λαός δεν είναι διεφθαρμένος, τουλάχιστον στη μεγάλη, τη συντριπτική του πλειονότητα. Πάλεψε και παλεύει σκληρά. Η προηγούμενη γενιά από την δική μας γνώρισε το πικρό ψωμί της ξενιτιάς. Εμβάσματα στάλθηκαν πίσω και οικογένειες κρατήθηκαν όρθιες σε πόλεις και χωριά. Αυτοί που έμειναν πίσω πιο τυχεροί. Πάλεψαν όμως και αυτοί σκληρά για να επιβιώσουν, κράτησαν όρθια την Ελλάδα. Και η δική μας γενιά εργάσθηκε σκληρά, σε καλλίτερες βέβαια συνθήκες, χάρις στον μόχθο των γονιών μας. Τίποτε δεν μας χαρίσθηκε. Τώρα το βιοτικό επίπεδο που κατέκτησε ο ελληνικός λαός με 60 χρόνια σκληρής δουλειάς διαλύεται, εξαερώνεται με μία μόνον κίνηση της μπαγκέτας της κ. Μέρκελ και των συνεργατών της στην Ευρωζώνη, με μία μόνον αστραπιαία έφοδο του 4ου Ράϊχ. Όμως, το να διαλύσεις έτσι το βιοτικό επίπεδο ενός λαού, το να μετατρέψεις εν μία νυκτί έναν ολόκληρο λαό σε λαό αθλίων, είναι παρανοϊκό στη σύλληψή του. Η Γερμανία έχει παράδοση στη σύλληψη παρανοϊκών σχεδίων. Αλλά ήδη έγκριτες γαλλικές εφημερίδες διερωτώνται μήπως έλθει και η σειρά της Γαλλίας. Κύμα αντίστασης έχει αρχίσει να αναπτύσσεται αργά αλλά σταθερά σε ολόκληρη την Ευρώπη, η οποία υποβάλλεται στον νέο ακραίο γερμανικό Νεοφιλελευθερισμό και αισθάνεται καυτή την ανάσα του νέου γερμανικού οικονομικού πολέμου. Σύντομα ο ελληνικός λαός δεν θα είναι μόνος του. Σε λίγες ημέρες ξημερώνει 25η Μαρτίου. Στις κρίσιμες καμπές της Ιστορίας τους οι λαοί συγκεντρώνουν τις δυνάμεις τους, εμπνέονται από την Ιστορία και τον πολιτισμό τους και αγωνίζονται.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ

Άρθρο δημοσιευμένο στο ΠΟΝΤΙΚΙ  23/2/2012

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ

ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΌ ΤΗΝ  ΚΡΙΣΗ

Της Σοφίας Ν. Αντωνοπούλου, Καθηγήτριας ΕΜΠ

Η Ελλάδα βιώνει σήμερα πρωτοφανείς συνθήκες, πρωτόγνωρες μετά τον 2^ο παγκόσμιο πόλεμο. Η εθνική της κυριαρχία έχει φαλκιδευτεί, καθώς βρίσκεται υπό την ασφυκτική επιτροπεία της τρόϊκας και καλείται να συναινέσει στις επιταγές της με το πιστόλι στον κρόταφο. Το Δημοκρατικό μας πολίτευμα έχει και αυτό πλήρως φαλκιδευτεί, καθώς η χώρα κυβερνάται από δοτό πρωθυπουργό εκλεκτό της τρόϊκας και μια συγκυβέρνηση η οποία βρίσκεται σε πλήρη αναντιστοιχία με το εκλογικό σώμα. Αυτή η μη εκλεγμένη «πολιτική συμμαχία» δεσμεύει σήμερα τη χώρα με διεθνείς συμβάσεις που θα καθορίσουν την τύχη της για τις επόμενες 2 ή 3 γενιές.

Αυτό είναι το σκοτεινό πλαίσιο μέσα στο οποίο παίρνονται σήμερα μέτρα που θα οδηγήσουν, εφόσον δεν ανατραπούν, στη βίαιη καταπτώχευση και εξαθλίωση του ελληνικού λαού, θα καταστήσουν την Ελλάδα τριτοκοσμική χώρα, με μισθούς πείνας, βορά στις επενδύσεις των Γερμανών και των άλλων «εταίρων» μας. Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, μεθοδεύουν τη μετατροπή μεγάλων περιοχών της χώρας σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (ΕΟΖ), που θα καταστήσουν την Ελλάδα ένα ιδιότυπο Μπαγκλαντές της Ν. Ευρώπης.

Με τα νέα μέτρα οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα μειώνονται μέχρι και 50%. Σε αυτή την εισοδηματική συρρίκνωση πρέπει να προστεθούν η αύξηση της άμεσης φορολογίας, τα χαράτσια, οι αυξήσεις των έμμεσων φόρων (ΦΠΑ, κλπ) που ανεβάζουν κατακόρυφα το κόστος ζωής, οι αυξήσεις των τιμολογίων των ΔΕΚΟ, οι περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες (ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κλπ). Παράλληλα έχουν ήδη μειωθεί δραματικά οι συντάξεις των απόμαχων της ζωής, και τώρα περικόπτονται κι άλλο. Οι μισθοί των Δημοσίων Υπαλλήλων έχουν και αυτοί περικοπεί ήδη τουλάχιστον κατά 25% και πρόκειται να περικοπούν κι άλλο                μέχρι τον Ιούνιο.

Παράλληλα καταργείται το θεσμικό πλαίσιο προστασίας της εργασίας που οικοδομήθηκε ολόκληρη τη μεταπολεμική περίοδο και το οποίο είναι βασική συνιστώσα του δημοκρατικού πολιτεύματος και του «κοινωνικού συμβολαίου», που ίσχυσε και ισχύει ακόμη σε ολόκληρη την υπόλοιπη ανεπτυγμένη Ευρώπη. Φυσικά η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων θα οδηγήσει σε νέα οριζόντια μείωση των αποδοχών σε επίπεδα αναλογικά του νέου κατώτατου μισθού πείνας. Παράλληλα καταργείται η μονιμότητα στις ΔΕΚΟ και τις τράπεζες, ενώ δρομολογούνται απολύσεις 150.000 Δημοσίων Υπαλλήλων μέχρι το 2015.

Όλοι ξέρουμε ότι η συνταγή της ακραίας λιτότητας, που επέβαλε η τρόϊκα τα 2 προηγούμενα χρόνια οδήγησε ήδη σε διαρκώς επιδεινούμενο φαύλο κύκλο ύφεσης, η οποία συνεπάγεται, μεταξύ άλλων, αδυναμία είσπραξης εσόδων για το κράτος, πάγωμα της αγοράς και λουκέτα, οδήγησε ουσιαστικά σε πάγωμα ολόκληρης της ελληνικής οικονομίας. Η δραματικότερη όμως έκφανση της ύφεσης είναι η εκτόξευση της ανεργίας ήδη στο 21% κατά τα επίσημα στοιχεία (ΕΛΣΤΑΤ), ενώ η πραγματική ανεργία είναι πολύ μεγαλύτερη. Τις συνέπειες της συνταγής που σκοτώνει τις δείχνει η εκτόξευση της ανεργίας στην Ελλάδα από το 14% στο 21% μόλις σε ένα χρόνο (Νοέμβριος 2010-Νοέμβριος 2011), πράγμα πρωτοφανές. Σε τι ύψη θα φθάσει η ανεργία με τα νέα μέτρα; Η χώρα θα μετατραπεί σε χώρα ανέργων, εξαθλιωμένων και επαιτών.

Είναι απίστευτο πως κάποιοι παρανοϊκοί εγκέφαλοι πίστεψαν ότι είναι δυνατόν να συρρικνώσουν τόσο δραματικά, τόσο βίαια και σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα το βιοτικό επίπεδο ενός ολόκληρου λαού.

Οι υπογραφές της ντροπής

Και σαν μην έφθανε η πλειοψηφία της ντροπής στο ελληνικό Κοινοβούλιο (12/2) και οι υπογραφές της ντροπής των δύο πολιτικών αρχηγών του δικομματισμού, οι ιθύνοντες της ευρωζώνης με επικεφαλής την καγγελαρία θέτουν συνέχεια νέους και εξευτελιστικούς όρους για τη χορήγηση του δανείου. Εκτός από την απαίτηση (δια στόματος Σόϊμπλε) να αποφασίσουν αυτοί ποτέ και αν θα γίνουν εκλογές στην Ελλάδα, για να καταλύσουν και τα τελευταία ίχνη δημοκρατίας στην χώρα μας, απαιτούν τώρα μόνιμη παραμονή της τρόϊκας στην Ελλάδα με αυξημένες εξουσίες και το κυριότερο, τη δημιουργία του διαβόητου «ειδικού ταμείου», στο οποίο θα δεσμεύονται ακόμα και έσοδα  του ελληνικού κράτους για την αποπληρωμή των δανείων, πράγμα το οποίο θα οδηγήσει σε πλήρη εξαθλίωση τον ελληνικό λαό και επιπλέον, ισοδυναμεί με την εισαγωγή του υπερ-επιτρόπου (υπερ-πρωθυπουργού) από το παράθυρο και την πλήρη κατάλυση της ελληνικής οικονομικής και πολιτικής κυριαρχίας. Το τραγικό είναι ότι, σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσιογραφικές πληροφορίες, ακόμη και αυτό το δέχθηκαν τα κόμματα του χρεοκοπημένου δικομματισμού με επικεφαλής τον εκλεκτό της τρόϊκας.  

Το αδιέξοδο

Αλλά ο δρόμος καταστροφής της Ελλάδας και του ελληνικού λαού δεν καθιστά καν ορατή την επίτευξη του στόχου, για τον οποίο χορηγείται το «θανατηφόρο» φάρμακο. Τη βιωσιμότητα δηλαδή του ελληνικού χρέους. Σύμφωνα με την έκθεση βιωσιμότητας της ίδιας της τρόϊκας, το χρέος το 2020 θα φθάσει στο 129% του ΑΕΠ, όταν στον μηχανισμό στήριξης μπήκαμε με χρέος 120% του ΑΕΠ. Τώρα αναζητούνται επιπλέον δισ. ευρώ για να επιτευχθεί ο στόχος ….του 120%, το οποίο το 2010 θεωρείτο μη βιώσιμο, εξ ου και μπήκαμε στον μηχανισμό στήριξης.  Κυριολεκτική παράνοια. Και που θα βρεθούν τα επιπλέον δισ; Το να ζητηθούν και πάλι από τον ελληνικό λαό είναι μάταιο. Δεν μπορείς να αποσπάσεις τίποτα από οικονομικά εξαθλιωμένους ανθρώπους.

Αλλά ο δρόμος αυτός ήταν προδιαγεγραμμένος. Η διαρκής συρρίκνωση του ελληνικού ΑΕΠ (το 2011 έφθασε στο πρωτοφανές 7%), η αδυναμία είσπραξης εσόδων από το κράτος λόγω της επιδεινούμενης ύφεσης και κατά συνέπεια η αύξηση και όχι η μείωση των ελλειμμάτων, καθιστούν αδύνατη την επίτευξη του στόχου. Ακόμα πιο αδύνατη θα καταστεί με τα νέα μέτρα. Γιατί επιμένουν; Σε αυτό θα επανέλθουμε παρακάτω.

Ο δοτός πρωθυπουργός διατύπωσε και πάλι στο υπουργικό συμβούλιο της 10/2 και στο διάγγελμά του (11/2) το εκβιαστικό δίλημμα ότι αν δεν συναινέσουμε στα νέα μέτρα, δεν θα υπάρξει νέο δάνειο και θα οδηγηθούμε σε χαοτική χρεοκοπία. Εξέπεμψε επίσης τη φαιά προπαγάνδα ότι η ανεξέλεγκτη χρεοκοπία (με αυτό εννοούν τη στάση πληρωμών) και η επιστροφή στη δραχμή θα είναι καταστροφή σε σύγκριση με τα σημερινά δεδομένα. Ισχυρίσθηκε, μεταξύ άλλων, ότι το κράτος δεν θα μπορεί να πληρώνει μισθούς, συντάξεις, κλπ., ότι θα υπάρχουν μεγάλες ελλείψεις σε τρόφιμα, φάρμακα και καύσιμα. Αυτό είναι το πλαίσιο κατατρομοκράτησης του Ελληνικού λαού, που εκπέμπεται εδώ και δύο χρόνια από τα καθεστωτικά ΜΜΕ και τα έξωθεν ελεγχόμενα κέντρα εξουσίας.

Οικονομική κυριαρχία

Κατ’ αρχήν, αν κηρύξει στάση πληρωμών η χώρα μας, όπως έχει κάθε δικαίωμα από το Διεθνές Δίκαιο, δηλαδή αν πάψουμε να πληρώνουμε τα υπέρογκα τοκοχρεολύσια που πληρώνουμε τώρα, το Ελληνικό κράτος θα είναι σε θέση να εκπληρώσει όλες τις υποχρεώσεις του προς τους πολίτες (μισθοί, συντάξεις, νοσοκομεία, σχολεία κλπ.). Σημειωτέον ότι ο προϋπολογισμός του 2011 έκλεισε με μόλις 0,5% του ΑΕΠ πρωτογενές έλλειμμα. Είναι βέβαιο ότι αν αντιστραφεί ο φαύλος κύκλος της ύφεσης, γρήγορα το ελληνικό κράτος θα μπορέσει να πραγματοποιήσει πρωτογενή πλεονάσματα[1], εννοείται χωρίς την εφαρμογή μέτρων μνημονιακού τύπου.

Παράλληλα με την παύση πληρωμών, το Ελληνικό κράτος μπορεί να προχωρήσει σε μονομερή διαγραφή του «επαχθούς» (ή «επαίσχυντου» κατά τη νομική ορολογία) μέρους του χρέους και να διαπραγματευθεί όρους αποπληρωμής του εναπομένοντος χρέους υπό καθεστώς κυρίαρχης χώρας και όχι χώρας υπό κατοχή.

Αλλά, δεν αρκεί η παύση πληρωμών. Αν δεν ανακτήσουμε την οικονομική μας κυριαρχία, αν δηλαδή δεν διαθέτουμε νομισματική και συναλλαγματική πολιτική, με άλλα λόγια αν δεν διαθέτουμε εθνικό νόμισμα, η Ελλάδα είναι καταδικασμένη σε αργό θάνατο στο πλαίσιο της ευρωζώνης, καθώς το σκληρό νόμισμα και η νομισματική ένωση (ΟΝΕ) οδηγούν στην αποδιάρθρωση της παραγωγικής βάσης της ελληνικής οικονομίας (βιομηχανίας και γεωργίας). Αυτό ισχύει για ολόκληρο τον Ευρωπαϊκό Νότο προς όφελος του Ευρωπαϊκού Βορά και κυρίως της Γερμανίας. Επιστρέφοντας στη δραχμή θα είναι επιθυμητή μια σημαντική υποτίμηση, που θα δώσει μεγάλη ώθηση στις ελληνικές εξαγωγές και θα οδηγήσει σε επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας, αύξηση της βιομηχανικής και γεωργικής παραγωγής, αλλά και του τουρισμού. Με την υποτίμηση, την οποία εφαρμόζουν κατά καιρούς και οι πλέον προηγμένες χώρες, μεταφέρει κανείς το κόστος στο εξωτερικό, σε αντίθεση με την εσωτερική υποτίμηση που εφαρμόζεται τώρα και η οποία οδηγεί σε εξαθλίωση τον ελληνικό λαό. Παράλληλα, τα εισαγόμενα προϊόντα θα ακριβύνουν κατά το μέτρο της υποτίμησης, πράγμα που επίσης θα βοηθήσει την ελληνική οικονομία, καθώς θα οδηγήσει σε υποκατάσταση των εισαγωγών.

            Μέγας μύθος είναι επίσης ότι θα υπάρχουν μεγάλες ελλείψεις σε τρόφιμα, φάρμακα και καύσιμα. Μπορεί κανείς να μας εξηγήσει γιατί δεν είχαμε τέτοιες ελλείψεις πριν από μόλις 10 χρόνια επί δραχμής; Και μη μας πουν ότι τότε δανειζόταν το κράτος, για τον απλούστατο λόγο ότι τις εισαγωγές δεν τις κάνει το κράτος, αλλά ο ιδιωτικός τομέας. Βεβαίως σειρά εισαγομένων προϊόντων θα ακριβύνουν κατά το μέτρο της υποτίμησης. Το πρόβλημα δεν είναι τα τρόφιμα, στα οποία η Ελλάδα είναι αυτάρκης κατά το 90%. Μάλιστα, τα τυχόν εισαγόμενα τρόφιμα μπορούν να υποκατασταθούν αμέσως από αύξηση της ελληνικής γεωργικής παραγωγής (έλλειψη αυτάρκειας έχουμε στο κρέας, το οποίο πάντως σήμερα υπερκαταναλώνουμε και το οποίο δεν είναι βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής. Ας επιστρέψουμε λοιπόν σε αυτήν). Φαιά προπαγάνδα είναι και η σχετική με τα φάρμακα. Η ελληνική φαρμακοβιομηχανία είναι από τους ελάχιστους αναπτυγμένους τομείς της ελληνικής βιομηχανίας. [Έχει εξειδικευθεί στον τομέα των φαρμάκων δεύτερης γενιάς (generica)]. Μάλιστα, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Spiegel (14/2/2012), εάν οι βιομηχανίες αυτές συνεργαστούν καλύτερα στο μέλλον με ερευνητικά κέντρα Πανεπιστημίων, η ελληνική φαρμακοβιομηχανία έχει τη δυνατότητα να καταστεί μία από τις πιο ισχυρές στον κόσμο. Πρόβλημα θα αντιμετωπίσουμε όχι έλλειψης καυσίμων, αλλά μεγάλης αύξησης της τιμής τους, που θα επιβαρύνει τον πληθωρισμό.

Είναι βέβαιο ότι για μια σύντομη μεταβατική περίοδο θα αντιμετωπίσουμε σειρά δυσκολιών, με ορατή όμως την έξοδο από την κρίση και τη διασφάλιση της εθνικής κυριαρχίας και του μέλλοντος των Ελλήνων. Το σημαντικότερο πρόβλημα που θα αντιμετωπίσουμε είναι η διασφάλιση της βιωσιμότητας του τραπεζικού συστήματος, το οποίο πρέπει να περιέλθει για ένα διάστημα υπό κρατικό έλεγχο.

Ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα που θα αντιμετωπίσουμε θα είναι η μείωση της αξίας των καταθέσεων κατά το ποσοστό του πληθωρισμού, λόγω αύξησης των τιμών των εισαγομένων προϊόντων. Επειδή οι καταθέσεις κατά το μεγαλύτερο μέρος τους σήμερα αντιπροσωπεύουν αποταμιεύσεις ζωής του Ελληνικού λαού (οι έχοντες και κατέχοντες έχουν ήδη βγάλει τα λεφτά τους έξω), θα πρέπει να προστατευθεί πάσει θυσία η αξία των καταθέσεων αυτών. Τεχνικοί τρόποι υπάρχουν, αλλά δεν είναι δυνατόν να επεκταθούμε εδώ.

Τέλος, ένα άλλο πρόβλημα που θα αντιμετωπίσουμε θα είναι ο πληθωρισμός. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να επιβληθούν έλεγχοι τιμών σε βασικά είδη κατανάλωσης για ένα μικρότερο, ή μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, μέχρι να τεθεί σε επανεκκίνηση η οικονομία και να απορροφηθεί ο πληθωρισμός. Αλλά από τη στιγμή που θα διαθέτουμε νομισματική πολιτική, θα καταφύγουμε και στον κλασικό τρόπο αντιμετώπισης του πληθωρισμού μέσω των βασικών επιτοκίων. Εξάλλου, μέσω των βασικών επιτοκίων ρυθμίζεται ολόκληρη η οικονομία. Με άλλα λόγια, η νομισματική και συναλλαγματική πολιτική, το εθνικό νόμισμα θα επαναφέρει την κυριαρχία επί της οικονομίας της χώρας μας.

Είναι σαφές ότι υπάρχει έξοδος από την κρίση. Το δίλημμα ή υποτασσόμαστε, ή καταστρεφόμαστε είναι ψευδές και τρομοκρατικό, είναι ένα δίλημμα γερμανικής κοπής, ένα δίλημμα κοπής των διεθνών τοκογλύφων.

Ξεπούλημα του εθνικού μας πλούτου

Αφήσαμε για το τέλος ένα άλλο μεγάλο έγκλημα που συντελείται σε βάρος της χώρας μας: Την καταλήστευση του εθνικού μας πλούτου. Η δανειακή σύμβαση που υπεγράφη και αυτή που θα υπογραφεί υποθηκεύει προς όφελος των δανειστών  τη δημόσια  περιουσία, καθώς προβλέπει την «αμετάκλητη και άνευ όρων» παραίτηση της Ελλάδας από κάθε ένσταση λόγω εθνικής κυριαρχίας κατά οποιασδήποτε πράξης των δανειστών σε σχέση με τα δάνεια (συντηρητική και αναγκαστική κατάσχεση, αναγκαστική εκτέλεση, πλειστηριασμό κλπ.). Όπως επισημαίνουν οι Συνταγματολόγοι, ο όρος παραίτησης από τις ενστάσεις της εθνικής κυριαρχίας αντίκειται όχι μόνον στο ελληνικό Σύνταγμα, αλλά είναι πρωτοφανής, χωρίς προηγούμενο στην ιστορία των διεθνών συμβάσεων.

Έτσι, υποθηκεύονται προς όφελος των διεθνών τοκογλύφων οι δημόσιες επιχειρήσεις, οι δημόσιες υποδομές, τα δημόσια κτίρια πάσης φύσεως, η δημόσια γη, αλλά και οποιαδήποτε άλλη μορφή πλούτου, όπως πετρέλαιο, ή φυσικό αέριο (βλ. κοιτάσματα Κρήτης). Όταν κανείς διερωτάται γιατί εξωθούν την Ελλάδα σε ένα τέτοιο αδιέξοδο δρόμο διαρκούς υπερχρέωσης, δεν μπορεί παρά να σκεφθεί ότι στόχος εντέλει είναι όχι μόνον η εξαθλίωση μισθών και ημερομισθίων που θα καταστήσουν ολόκληρη τη χώρα Ειδική Οικονομική Ζώνη για τις γερμανικές επενδύσεις, αλλά και η καταλήστευση του συνολικού πλούτου της χώρας και μάλιστα εν καιρώ ειρήνης.

Ο ασφυκτικός έλεγχος και οι εκβιασμοί της τρόϊκας έχουν καταστήσει ήδη τη χώρα μας άτυπο προτεκτοράτο των Βρυξελλών, δηλαδή της Γερμανίας. Αυτοί όμως που κυβερνούν σήμερα τη Γερμανία έχουν κοντή μνήμη. Ξεχνούν ότι κατά τον 2^ο παγκόσμιο πόλεμο η σημαντικότερη αντίσταση που πραγματοποιήθηκε στην Ευρώπη ήταν αυτή στην Ελλάδα, έτσι που ο Τσώρτσιλ υποχρεώθηκε να πει: «Δεν πολεμούν οι Έλληνες σαν ήρωες. Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες».

Ο ελληνικός λαός μπορεί να αντλήσει από τις αστείρευτες δυνάμεις που διαθέτει, να ανατρέψει τις πολιτικές καταδυνάστευσής του, να αποκαταστήσει τη Δημοκρατία και την Εθνική Ανεξαρτησία και να διασφαλίσει το μέλλον το δικό του και των επερχόμενων ελληνικών γενιών.   

---

[1] Πρωτογενές έλλειμμα ή πλεόνασμα ονομάζεται το έλλειμμα ή το πλεόνασμα του προϋπολογισμού μετά την αφαίρεση από τα έξοδα του κράτους των τόκων εξυπηρέτησης του χρέους.

Υστερόγραφο

Διδάγματα Ιστορίας:  Στα τέλη της δεκαετίας του ’90 η Αργεντινή κάλεσε σε βοήθεια το ΔΝΤ, το οποίο της επέβαλε τόσο κτηνώδη μέτρα, ώστε προκλήθηκε κοινωνική έκρηξη (Δεκέμβριος 2001). Αίμα χύθηκε στους δρόμους (30 διαδηλωτές νεκροί). Η χώρα άλλαξε πέντε προέδρους σε τρείς εβδομάδες. Ο Ντε λα Ρούε το έσκασε από το προεδρικό μέγαρο με ελικόπτερο για να μην λιντζαριστεί. Διέξοδος δόθηκε με την ανάδειξη νέας ηγεσίας της χώρας, η οποία κήρυξε στάση πληρωμών, εγκατέλειψε τη σύνδεση του πέσο με το δολάριο (που είχε στραγγαλίσει την οικονομία της χώρας), προχώρησε σε μεγάλη υποτίμηση και αναδιάρθρωση του χρέους της. Η ανάκαμψη της Αργεντινής υπήρξε θεαματική, με ρυθμούς ανάπτυξης γύρω στο 9% την περίοδο 2003-2007. Το 2005 είχαν συσσωρευθεί τόσα πλεονάσματα στα ταμεία του κράτους, ώστε κάλεσαν το ΔΝΤ και αποπλήρωσαν πριν τη λήξη τους όλα τα χρέη τους προς το ΔΝΤ και έστειλαν το τελευταίο στον διάβολο. Η ανεργία έπεσε κατακόρυφα. Από 25% στις αρχές της κρίσης στο 8,5% το 2006 και εξής. Οι μισθοί αυξήθηκαν κατά 17% ετησίως από το 2002, ένα ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από τον πληθωρισμό  (12,5% το 2005, 10% το 2006, 15% το 2007 κλπ). Η Αργεντινή εξακολουθεί και σήμερα να αναπτύσσεται με υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, έχει επανέλθη στις αγορές και είναι μέλος του G20.

Αυτά, γιατί μεγάλη παραπληροφόρηση έχει υπάρξει και για την Αργεντινή. Όσο για τα τανκς έξω από τις τράπεζες, που μας είπε ο Κος Πάγκαλος και το διαδίδουν πάσης φύσεως παπαγάλοι,  αυτό συνέβη επί κυβέρνησης Ντε λα Ρουε και Σια, όταν αυτοί οι προδότες της Αργεντινής που αιματοκύλισαν την χώρα τους, δέσμευσαν καθ΄ υπόδειξη του ΔΝΤ τις καταθέσεις των πολιτών.